3 Eylül 2012 Pazartesi

LARİNKS ANATOMİSİ ve FİZYOLOJİSİ

Larinks, yerleşimi erişkinde C3 – C6 arasında, yenidoğanlarda ise C1 – C4 arasında olan solumun, konuşma ve alt solunum yollarının korunması gibi olaylarda rol oynayan bir organdır.

Hyoid kemik; C3 seviyesindedir. Korpus, küçük ve büyük boynuz parçaları vardır. Hiçbir kemik veya kıkırdağa tutunmaz. Larinks fonksiyonlarında görev alan kas ve tendonlar bu kemige tutunur.
Tiroid kıkırdak; larinksin en büyük kıkırdağıdır. Ön ve yan duvarın büyük kısmını oluşturur. Larinksin iç anatomisini koruma görevi vardır. İki lamina iki büyük boynuz ve iki küçük boynuzdan oluşur. Yassı, dörtgen şekili laminalar orta hatta birleşirler.

Laminaların arka uçlarında üstte büyük, altta küçük boynuzlar yerleşmiştir. Büyük boynuzun olduğu köşeden lamina alt medial kısmına uzanan bir çizgi vardır ve linea oblique denir. Sternotiroid ve tirohyoid kaslar buraya tutunur.

Krikoid kıkırdak; halka şeklindedir. Halkanın ön kısmı vertikal olarak dardır.(5–7mm) Arka kısım(lamina krikoidea) ise daha kalındır.(20-30 mm.) Kıkırdağın yan tarafında küçük boynuzların eklem yaptığı alan bulunur.
Epiglot; bu kıkırdağın tüm yüzeyleri mukoza ile örtülüdür. Ana fonksiyonu yutulan maddenin aditusa girişini engellemektir. Alt ucu tiroepiglottik ligament ile incisura tiroideanın hemen altına tutunur. Kıkırdağın yan kenarları ariepiglottik fold ile aritenoidlere, ön yüzü de hyoepiglottik ligament ile hyoid kemiğe tutunur. Tiroid laminaya tutunan alt uç Petiolus adını alır.
Epiglot üst kenarı ile dil mukozası arasında yanlarda lateral glossoepiglottik, ortada ise median glossoepiglottik plika bulunur. Bunlar arasında oluşan iki boşluğa Vallekula denir.
Epiglottis’in yüzeyi multipl deliklerle ve glandlarla doludur.  Bu delikler kanserin epiglottisn bir yüzünden diğerine yayılımında potansiyel oluşturur.

Mart, 2012
Beşevler, Ankara

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder